وقتی فهمید می خوامش خندید و رفت

التماس را توی چشمام دید و رفت

با همه خوبیهام بی وفا

رنگ غم به زندگیم پاشید و رفت

دیگه دل از همه دنیا سرده

کی میگه گریه دوای درده

بعد از اون چشم من دیگه خواب نداره

بس که گریه کردم چشام آب نداره

هر چی من بگم باز تمومی نداره

از غم و غصه هام

که حساب نداره

چه کنم ای خدا با دل شکسته

چه کنم با دلی که ز خون نشسته

میدونست مهرشو با جونم خریدم

اما از عشق اون جز ریا ندیدم

خیلی حرفهاست که بگم ولی همزبونی نیست

تشنه محبتم دست مهربونی نیست

غیر غم توی دلم چیزی پیدا نمیشه

بی تو این دنیا برام دیگه دنیا نمیشه

بی تو آسمون سیاهه همیشه

بی تو چشم من به راهه همیشه

چشمای تو خورشید دنیای تاریک منه

اگه از درد دلم هر چی بگم بازم کمه

کاشکی که میشد از توی سینه دلمو دربیارم

جای این دل توی سینه یه سنگ خارا بزارم

جنگل سبز چشات همه دنیای منه

نمی خوام گریه کنم

گر چه وقت رفتنه

 کاشکی که عاشق بودی تا دردمو بدونی

 دنیای غصه هارو از تو چشام بخونی