بود و نبود ها رها سازد مرا که در آستانه دیوانگی ام را به جنون برساند و تمام شب

را که تا مرز صبح با تو گذشت را از گناه پاک کند .

شاید بودنت را می خواستم تا وجودت را لمس کنم تا افکار پریشانم را با فلسفه عشق تو

سامان دهم اما...... چه شد......

جز خیانت به پاکی عشق تو ...پاکدامنی عشق را به لجن کشاندی و برای تو جیح تمام

کارهایت فقط یک جمله گفتی:

اتفاق می افتد و نمیشود جلوی اتفاق را گرفت.

حالا مرا ببین من ثمره اتفاق افتاده ام ...

منی که دیگر حتی وقتی به تو فکر می کنم تمام تنم به لرزه می افتد و در بی انتها ترین

نقطه تنفر از تو فرار  میکنم .

منی که دیگر قلبم را هیچ کس نمیتواند تسخیر کند .. چون تو دیگر قلبی برایم باقی نگذاشتی

گذشتن از تو راحت نیست نمیتوانم تو را ببخشم هرگز هرگز......

تو مرا به گناه نکرده ام به نقطه ای دور در میان آدمکهایی  که از داشتن امید هم

نا امیدند و امتداد نگاهشان فقط به پوچی مطلق میرسد تبعید کردی

نمیتوانم تو را ببخشم  آخر ببین با من چه کرده ای

هرگز نمی بخشم تو را .....