ارسم زمونه

به دور دستها مینگرم به شهر خورشید

به شهر عاشقان چشم انتظار

                                 من چگونه پیغام دوستیمان را برایت بفرستم

                                 با باد یا باران

اصلا" بهتر است خودم سوار بر بال سپید نسیم شوم و بیایم شاید بتوانم

تو را از میان چمنزار های سر سبز

از میان کوههای بلند پر برف

                                  به دشت آرزوها ببرم

اما هنوز تو را نیافتم

لعنت به اقبال بدم

                                          از عشقت هیچ نصیبم نشد

جز شمع شدن و سوختن

از تو شکایتی ندارم

                            چرا که سر نوشت غم  و تنهایی را برایم رقم زده

ای کاش میشد سرنوشت را از سر نوشت

                                  هستی دختر تنهای شبهای مهتابی